Published with Blogger-droid v2.0.2

เริ่มเหนื่อยกับการเมือง

นานมากแล้วที่ไม่ได้อับเดทอะไรเลยในบล๊อกนี้

จนหลายๆเหตุการณ์ทางการเมืองที่ถือว่ารุ่นแรงใช้ได้ แต่ผมก็ไม่มีเวลาพอ

ย้อนไปตั้งแต่เสื้อเหลืองประท้วง จนกระทั้งเสื้อแดงประท้วง และผ่านนายกไปหลายคน

มีเหตุการณ์ที่ถือว่าประวัติศาสตร์ไทยต้องบันทึกและจดจำมากมาย เสียดายที่ความคิดหลายๆอย่างไม่ได้บันทึกไว้ในบล๊อกนี้ เสียดาย เพราะเมื่อความคิดไม่ได้ถูกบันทึก อะไรๆก็จะลืมเลือนไปตามกาลเวลา เมื่อจะนึกย้อนไปมันก็จางหายไป

วันนี้ ได้เห็นการเมืองที่ดูๆแล้วเหมือนกับจะนิ่ง แต่ในความรู้สึกของผมแล้ว คำว่าการเมืองนั้นไม่เคยนิ่งแม้แต่วินาทีเดียว มันทำให้ตัวผมนั่งคิดแล้วก็คาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า

ดูๆไปแล้วตัวประกอบหลายๆคนในวงการเมืองคงกำลังทำอะไรสักอย่าง ซึ่งก็น่าจะมีผลต่อสังคมในวันข้างหน้า

ไม่ว่าจะด้านเสื้อเหลือง เสื้อแดง เสือไม่มีสี หรือองค์กรต่างๆที่พัวพันกับการเมือง

แต่สำหรับผมแล้วคิดว่า คิวต่อไปที่อาจจะมีบทบาทต่อสังคมไม่ว่าจะด้านบวกหรือลบ ก็น่าจะเป็นอดีตนายกที่ถือมีฐานะร่ำรวย น่าจะออกลายในไม่กี่เดือนข้างหน้า

เพราะผมถือคติที่ว่า เมื่อขี่หลังเสือแล้วคงจะลงยาก ถ้าคิดจะลงแล้วต้องถูกเสือกิน อยู่บนหลังต่อไปยังจะดีกว่า จะเต็มใจหรือไม่ก็จำใจ ที่จะต้องดำเนินการต่อไป

แล้วเขากำลังจะทำอะไรละ.. นี่แหละคำถามที่น่าสนใจ อย่ามาถามผมเลยนะ ผมไม่มีอะไรจะตอบ ผมไม่ใช่นักวิชาการ หรือ สือมวลชน ที่จะมีข้อมูลมากมายอะไรนัก มีเพียงปัญญา เท่าๆกับคนทั่วไป แต่อาจจะดีอย่างตรงที่ อยากบันทึกความทรงจำ ความคิดความอ่าน ไม่ให้มันเลือนหายไป ก็เท่านั้น พร้อมกันนี้ก็อยากจุดประเด็นให้คนอื่นได้ขบคิด ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า และถ้ามีใครได้เติมแต่ง เพิ่มเติม ต่อยอด การคาดเดาของผม ก็ทำให้ความเป็นได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นมีเปอร์เซ็นต์มากขึ้น

นึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ที่หลายๆคนได้ดูผ่านสือต่างๆ ผมคิดว่านั้นมันแค่เศษเสี้ยวของความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในสังคมเรา แต่ก็พอที่จะนำมาเป็นข้อมูลเล็กๆน้อยเพื่อเป็นแนวทางในการคาดเดา โดยเฉพาะพฤติกรรมที่ได้ชื่อ วงจรอุบาท์ ก็น่าจะยังอยู่กับสังคมไทยไปอีกนาน

อยากรู้จัง ว่าเรากำลังจะเจอกับอะไรในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ใครตอบได้ ตอบที่....

ไทยฆ่าไทยเกิดขึ้นแล้วหรือ

จากการติดตามเหตุการณ์ในประเทศไทยวันนี้ เริ่มคิดไม่ตกว่าอะไรจะเกิดขึ้น เริ่มต้นที่มีการประท้วงกันเป็นเวลายืดยาว ยืดยาวเป็นประวัติการณ์ คงไม่ต้องให้ผมนับเวลานะครับว่ายาวแค่ไหน... รัฐบาลไทยก็แก้ปัญหากับไปตามมีตามเกิด ไม่รู้อะไรคือปัญหา ไม่รู้อะไรคือต้นต่อปัญหา.... ทำไปวันๆเพื่อปากท้องทั้งนั้น..

แล้วก็มาถึงจุดวิกฤตจนได้ เมื่อกลุ่มพันธมิตรได้บุกสนามบินสุวรรณภูมิ... เพราะจุดนี้โดยส่วนตัวแล้วถือว่าทำกันเกินไป เพราะการกดดันรัฐบาลนั้นไม่ควรที่จะทำให้ประเทศชาติเสียหาย.. การกู้ประเทศชาติไม่ใช่การกู้โดยการทำลายเพิ่มเติ่ม.. เพราะมันแสดงถึงความไม่จริงใจ ในการกู้ชาติ.. และโดยส่ัวนตัวอีกที่ผมมักจะชอบการแสดงออกเพื่อการเมือง การประท้วงต่างๆ การมีจุดยืนทางการมือง แ ต่ไ ม่ถึงขั้นทำกันถึงขนาดนี้ ทำกันซะจนบ้านเมืองพังพินาศ.... แล้วถ้ามองดูตามกฎหมาย่แล้วถือว่าผิดถนัด.... จากที่เคยสนับสนุนในการแสดงออก มาในวันนี้ ผมเปลี่ยนใจแล้ว... แต่ก็ยังเห็นด้วยกับเหตุผลที่ประท้วง แต่ผมไม่สนับสนุนในการที่การประท้้วงเกินกว่าขอบเขตกฎหมาย... และวันนี้ผมแน่ใจว่าจะมีเหตุการณ์นองเลือดกันแน่นอน.. และแล้ว ไทยฆ่าไทยก็มาถึง... และประวัติศาสตร์ 14 ตุลา ก็คงจะสู้ประวัติศาสตร์ 28 พฤศจิกายน ไม่ได้....